In Langda stond 16 jaar lang een school leeg. Tot Yarius, onze oud-student, besloot: hier moet verandering in komen. Met passie, zelfgemaakt lesmateriaal en hulp van twee middelbare scholieren geeft hij nu les in een kerkgebouw. 27 kinderen leren weer lezen, schrijven en rekenen. En dat is nog maar het begin.
Na 6 jaar basisschool nog steeds niet kunnen lezen. Het gebeurt in Papoea. Karunia zorgt voor o.a. een goede taalmethode, die toe is aan een herdruk. Help je mee dit te realiseren? Hoeveel schoolkinderen krijgen een lesboek van jou?
Ik heb een week speling en ben benieuwd of het lukken gaat. In het verleden heb ik heel wat taaie uren op een stoel doorgebracht, wachtend op de toenmalige gouverneur, ben hem nagereisd, of probeerde hem via z’n adjudanten te spreken. Maar ving altijd bot. Zou het nu wel lukken?
De twee medewerkers op de hogeschool geven les aan de lerarenopleiding op Papoea. De komst naar Nederland, de interculturele samenwerking en het wonen, leven en leren was letterlijk en figuurlijk een nieuwe wereld die ze betraden.
We denken aan een van onze mentorstudenten. Tijdens haar laatste studiejaar maakte ze een moeilijke periode door. Ze vroeg zich af of ze geen fout had gemaakt door op onze hogeschool te komen studeren. Ze stond op het punt om op te geven.
De huidige bibliotheek op de campus is helaas te klein geworden om aan de groeiende vraag van onze studenten te voldoen. Met een stijgend studentenaantal hebben we niet alleen nieuwe boeken en lesmaterialen moeten aanschaffen
De studenten op de voorkant zijn de mensen waar we het voor doen. Tijdens ‘de dag van de taal’ vierden ze dat met interactieve lessen en een debat. Met meer dan 275 verschillende talen op 1 eiland is dat een uitdaging.
Pieter van der Wilt is momenteel op Papoea. Aan de kust is er veel beter bereik en deed hij verslag van zijn tien dagen in Wamena, waar hij namens Karunia foundation is voor een projectbezoek. Hij vertelt:
Rosmina Wetipo is zesdejaars student Engels aan de Pabo in Wamena, Papoea, Indonesië. Zij legt uit hoe hij haar collegegeld krijgt: “Mijn vader stierf toen ik een kind was. Ik heb daarom altijd bij mijn moeder gewoond
Piet van Dijk reisde samen met zijn vrouw Dina af naar Wamena. Piet heeft een achtergrond in speciaal onderwijs en had het verlangen daar iets mee te doen in Papoea. Hij heeft trainingen gegeven waar veel aandacht voor was. Wie weet komt er een vervolg via onze hogeschool! We zijn als Karunia Piet en Dina erg dankbaar voor hun waardevolle bijdrage.
Daarnaast is er een spreker en samenzang. Ds. G.J. Baan en Rien Donkersloot zullen het orgel bespelen. Vanaf 19:00 uur is er inloop en om 19:30 begint het concert. De entree is gratis en er is een collecte t.b.v. Karunia en ons onderwijswerk op Papoea.
In samenwerking met Word & Deed bouwt Karunia drie nieuwe lokalen en twee nieuwe huizen voor docenten. Door de opening van de nieuwe Pabo is er een tekort aan lokalen ontstaan. Fijn dat onze studenten nu extra ruimtes krijgen om te studeren.
Afgelopen zomer namen Pieter & Jacomien van der Wilt en hun kinderen na 9 jaar afscheid van de hogeschool. Een korte impressie van hun werk door de ogen van docenten en studenten van de hogeschool.
Uit Papoea kregen we dit leuke promotiefilmpje van onze hogeschool (STKIP) in Wamena. Je krijgt hierdoor een goede indruk van onze hogeschool gezien door de ogen van studenten.
Netty Baan is net weer terug van een veldbezoek aan Papoea. In Pass Valley werd een retreat gehouden met het complete lokale team. "Als één man gaan voor het verbeteren van de levensstandaard van mensen, via onderwijs. Naast de serieuze momenten natuurlijk ook de gezamenlijke maaltijden, wandelingen, sportieve wedstrijden, muziek maken, enzovoorts. Het waren topdagen. Hartverwarmend om zoveel eenheid en binding te ervaren."
Maak kennis met één van onze teachers. Nurita Angesti Rahayu (32) is afkomstig uit Oost-Java. Ze werkt als wiskundelerares op onze hogeschool en werkt ook een aantal uur op kantoor als financieel medewerker. De rekenvaardigheden van studenten in Papoea komen ver achter bij de rest van Indonesië. Nurita voelde zich geroepen hierin verandering te brengen.
Arne Schaddelee zal de ondernemers toespreken over het thema ‘dienen in tijden van verandering’. Welke kansen en uitdagingen liggen er op gebied van verandermanagement? En
Het nieuwe schooljaar is begonnen. De hogeschool groeit. Steeds meer studenten weten hun weg te vinden naar de nieuwe Pabo-opleiding. Lees meer!
We zijn op zoek naar ideeën of tips voor een kringloopwinkel in Rotterdam of een mogelijke samenwerking met andere kringloopwinkels of beursteams voor de verkoop van een volledige wintercollectie kleding voor het hele gezin.
Een varken of vrouw die gestolen worden. Een moord die wordt gepleegd als vergelding of wraak. Allerlei drama’s uit het verleden worden nagespeeld op het jaarlijkse Baliemfestival. Nieuwsgierig naar zo’n verhaal?
In aanloop naar het Baliemfestival nog even aandacht voor de Papoea cultuur. Altijd al willen weten hoe het zit met de verschillende hutten in een kampung? Of benieuwd hoeveel een varken kost?
Afgelopen maand bezocht Trans World Radio STKIP-KW, onze lerarenopleiding in Wamena. Samen met STKIP ontwikkelt TWR programma’s voor jongeren. Op eenvoudige wijze wordt niet alleen het christelijk geloof uitgelegd, maar ook hoe als christenjongere in de maatschappij te staan. We zijn erg blij met deze mooie samenwerking!
€21.000! De examenkandidaten stonden met tien man sterk op het podium. Glimmend van trots. Een enorm bedrag na een jaar lang buffelen. Verkopingen van snacks in de pauzes, een lessenmarathon, lopen naar school en zoveel meer andere kleine acties. Wat een inzet! We zijn verbluft en buitengewoon dankbaar over dit resultaat.
In augustus vindt het jaarlijkse Baliemfestival plaats in Wamena. Een mooie reden om in aanloop hiernaartoe wat dingen te vertellen over de lokale Papoea cultuur. Hier iets over de traditionele klederdracht van Papoea’s.
Karunia foundation heeft op 15 juni 2022 een ondernemersavond georganiseerd op kasteel De Vanenburg in Putten. Het was een mooi en inspirerend evenement waardoor wij steeds meer ondernemers weten te betrekken bij het werk van de stichting.
Zoveel verschillende gezichten. Maar samen één gemeenschappelijke factor: STKIP, de hogeschool van Karunia. De ouders van deze kinderen werken op de hogeschool of hebben er in het verleden gewerkt. Samen één, afkomst maakt niet uit. Dat is het mooie wat gebeurt op onze hogeschool. Samen dienen we hetzelfde doel: bouwen aan een hoopvolle toekomst voor de kinderen in Papoea d.m.v. christelijk onderwijs.
In Indonesië worden leerlingen wat vaker in het zonnetje gezet dan in Nederland. Zodra kinderen de kleuterschool afgerond hebben is er een heuse diploma-uitreiking. Dit herhaalt zich aan het einde van de basisschool in klas 6 (groep 8), in klas 3 van het voortgezet onderwijs en natuurlijk ook aan het einde van het voortgezet onderwijs.
Onze docenten op de hogeschool in Wamena delen niet alleen hun onderwijskundige kwaliteiten met studenten. De meeste docenten en studenten wonen op de campus en delen zo hun levens met elkaar.
Karunia foundation heeft sinds kort een nieuwe fondsenwerver: Willem de Jongh (23). Willem zal zich voornamelijk bezighouden met het werven van fondsen onder ondernemers en bedrijven. Hartelijk welkom in ons team Willem!
Elke morgen beginnen onze lokale collega’s de dag met elkaar. Belangrijke momenten, juist ook in tijden van onrust, onvrede en oorlog. Samen verbinding en rust zoeken in de Bijbel.
Op het Calvijn College in Goes hebben de examenleerlingen een lessenmarathon gehouden waarmee ze een ongelofelijk bedrag voor Karunia hebben binnengehaald!
“Schrijf op een sticky note wat jouw droom is als schoolleider”. IJverig gaan schoolleiders uit allerlei verschillende landen aan de slag. Een mooie binnenkomer voor de training die Netty Baan geeft op een conferentie in Budapest.
“Kom je volgend schooljaar ook studeren aan onze hogeschool in Wamena?” Deze vraag klonk op meerdere scholen en kerken door het hele binnenland van Papoea heen afgelopen februari. Studenten vertrokken in kleine groepjes o.l.v. een docent per taxi, motor of zelfs vliegtuig om onze campus te promoten.
Eindelijk, na bijna twee jaar, kon de hogeschool in Papoea weer door ons bezocht worden. Onze consultant Pieter van der Wilt was er een paar weken om trainingen te verzorgen, les te geven en mensen te spreken.
Eindelijk, na bijna twee jaar, kon de hogeschool in Papoea weer door ons bezocht worden. Onze consultant Pieter van der Wilt was er een paar weken om trainingen te verzorgen, les te geven en mensen te spreken.
24 jaar en al 4 jaar ervaring met ontwikkelingswerk in Roemenië! Maak kennis met onze nieuwe fondsenwerver, Paula Bosland. Ze is student Internationale Ontwikkelingsstudies en een welkome aanvulling op het team van Karunia.
Het is eind januari en het begin van het nieuwe academische halfjaar. Op de dag voordat het semester begint is er altijd een bid- en vastdag. Dit om het nieuwe halfjaar zo goed mogelijk te beginnen. Beleef deze dag mee met onze studenten en collega’s.
Het is geweldig nieuws dat de succesvolle formule van Karunia nu ook buiten Papoea ingezet gaat worden. Het Teach the Teacher-principe heeft zijn vruchten afgeworpen in Papoea waar gemotiveerde docenten positieve een blijvende verandering teweegbrengen. Teach the Teacher heeft wereldwijd inpact! Nu ook in Sierra Leone!
Benieuwd wie de gezichten achter Karunia zijn? Deze week stellen we ons aan je voor.
Het semester op de hogeschool van Karunia is afgesloten met de kerstviering. Het thema van de kerstviering was "the servant heart". Omdat dienen vanuit je hart laat zien waar de school voor staat.
De afgelopen weken hebben studenten op de hogeschool in Wamena grote delen van het hek hersteld. Met dank aan enkele donoren. Zodat de tuinen van de studenten niet langer vernield worden door varkens en buffels.
Kinderen van basisschool De Wingerd in Goes verkochten 2600 pakjes stroopwafels voor Karunia. Deze dankdagactie leverde het mooie bedrag op van 3000 euro.
Studenten en docenten van de hogeschool van Karunia steken de handen uit de mouwen. Gewapend met handschoenen en vuilniszakken trekken ze door de straten van Wamena. Soms tref je ze aan langs de doorgaande weg waar de school aan ligt, maar
Om geld op te halen voor Karunia organiseert de eindexamencommissie van het Calvijn College in Goes het hele jaar door leuke acties. Van de verkoop van ijsjes en frikandelbroodjes in de pauze tot de wat uitdagendere sponsoractiviteiten. Zo hielden de scholieren van het Calvijn College twee weken geleden een heuse nachtelijke sponsorloop.
Afgelopen donderdag verzamelde zich een groep enthousiaste ondernemers, vrijwilligers en andere geïnteresseerden op het hoofdkantoor van architectenbureau RoosRos. Het was tijd voor het tweede ondernemersevent van Karunia! Een avond met inspirerende sprekers en met het verfrissende thema ‘Samen Beter’. Het was 16.30 uur toen de instroom van bezoekers begon. De stemming zat er direct goed in met de Indonesische muziek die op de achtergrond klonk.
Elk jaar organiseren de examenleerlingen op het Calvijn College in Goes een eindexamenactie om geld op te halen voor een goed doel. Dit jaar is het goede doel Karunia. Hoe dat zo gekomen is? Julia (17) woonde 9 jaar op Papoea en maakte het werk op de campus van Karunia van dichtbij mee. Naarmate Julia’s examenjaar dichterbij kwam, werd ook de wens om geld in te zamelen voor Papoea groter. “Mijn ouders hoopten heel erg dat het Karunia zou worden. En het leek mij ook mooi om veel geld binnen te halen.”
Bijna 20 jaar geleden pakte Frans Boer en zijn vrouw hun koffers om naar Mozambique te vertrekken. Daar zag hij met eigen ogen dat goed onderwijs in veel delen van de wereld helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Hoewel het in de buitenwijken van de stad stikte van de scholen
Acht weken geleden gingen Julia en Ivana van der Wilt een uitdaging aan: 1000 kraanvogels vouwen tijdens hun vakantie. Het doel: 1000 euro verdienen voor Karunia. Vandaag, op de eerste schooldag, zit de challenge erop. Julia en Ivana mogen.
Afgelopen week ontving Karunia een cheque met het prachtige bedrag van 10.220 euro. Leerlingen van de Jhr. W. Versluijsschool in Aagtekerke en de Boazschool in Meliskerke brachten dit geld bij elkaar voor de aanschaf van een nieuwe auto voor de campus van Karunia in Papoea.
In Nederland konden we opgelucht adem halen toen de scholen weer helemaal open gingen. De scholen in Indonesië blijven ondertussen dicht. Eigenlijk zouden de scholen na de grote vakantie weer open gaan, maar door de snelle toename van het aantal coronabesmettingen lijkt dat onwaarschijnlijk.
Betrokken vrijwilligers zijn voor het werk van Karunia van groot belang. Ze zoeken naar creatieve oplossingen om acties te organiseren en geld in te zamelen, ondanks de uitdagingen van deze coronatijd. Dit doen ze omdat het lot van kinderen die geen toegang tot goed onderwijs hebben ze raakt.
Afgelopen week is het schooljaar in Indonesië afgerond. Tenminste, voor zover scholen er dit jaar actief waren. Vanwege Corona ware de meeste scholen het hele jaar dicht of gaven leerlingen huiswerkpakketten mee. Voor de kinderen in Papoea is deze situatie desastreus.
In Wamena, waar de hogeschool van Karunia staat, is er op dit moment nauwelijks elektriciteit. De stroom is in grote delen van stad vaak lang uit (12 tot 36 uur). De oorzaak is een flink probleem met de waterkrachtcentrale die de stad van stroom voorziet.
Zware wolken pakken zich samen boven de campus van STKIP. Een flinke bui is in aantocht. Tijd om een plek te zoeken en te schuilen. Een grote regenboog spant haar boog over de gebouwen van de hogeschool. Het is een bijna dagelijks terugkerend patroon. Na een zonnige dag betrekt in de middag de lucht en valt er een tropische stortbui.
Je kunt het je in Nederland moeilijk voorstellen: wekenlang je werk moeten doen zonder goed internet. Dat is op dit moment de situatie in Papoea. Vanwege onrust op het eiland, ligt het mobiele internet – waar iedereen van afhankelijk is – er sinds eind april uit. De hogeschool van Karunia kan gelukkig af en toe gebruik maken van internet via een satellietverbinding, maar die is erg duur.
Karunia foundation is op zoek naar gepassioneerde en betrokken professionals die willen bijdragen aan ons werk in Nederland. Zodat jongeren in Papoea opgeleid kunnen worden tot goede en gemotiveerde leerkrachten.
Een paar weken terug is het hele team van Karunia’s hogeschool voor training en teambuilding in Bokondini geweest. Bokondini ligt zo’n drie uur rijden buiten Wamena. Het is de thuisbasis van de lokale school Ob Anggen, een lokale school die kwalitatief goed onderwijs biedt. De school is gesticht door een Amerikaans gezin. Een aantal oud-studenten van de hogeschool geven er les.
Gemotiveerde vrijwilligers die samen een Karunia avond organiseren. Er komt een hoop bij kijken. Locatie, muzikanten, sprekers, presentaties, beeld en geluid, reclame, tekst, foto’s. Afgelopen zaterdag was het zover. Je trekt je goeie pak aan en rijdt naar Kampen. De imposante Bovenkerk is bitterkoud. Gelukkig is er gezelligheid, koffie, een broodje en warmte in de consistorie.
Enkele keren per jaar organiseren we een bakactie. Een goede gewoonte, in Kapelle gestart voor de familie van der Wilt die toen nog in Indonesië woonden. Nu al de tweede keer voor Karunia met een aantal vaste producten. We overlegden eerst (meestal gaat dat tegenwoordig via Teams) om af te stemmen welke producten we wilden verkopen: Indonesische cakemix, Love Soup, 10 Indonesische bumbu’s (kruiden)
Afgelopen zaterdag was een grote dag voor onze hogeschool. Een groep van 22 studenten studeerde af en ontving hun diploma. De meeste studenten hebben vorig jaar hun studie al afgerond, maar vanwege Corona moest de diploma-uitreiking – wisuda in het Indonesisch – een aantal keer uitgesteld worden. Vandaar dat ze op dit moment alle 22 al lesgeven als meester of juf in of buiten Wamena.
In 2003 gaf ik trainingen aan Papoea-docenten in Pass Valley. De groep kwam in een aantal auto’s naar ons dorp en bleef daar een week. ’s Morgens praktijklessen op de lokale basisschool, ’s middags nieuwe stof. Iedere twee maanden kwam de groep terug. Er ontstond een band. Zo ontmoette ik ibu Ida
Het is gelukt! Karunia’s hogeschool in Wamena mag officieel een Pabo openen. Tot nu toe werden studenten opgeleid tot leraar Engels en wiskunde, met veel ruimte voor pabovakken. Nu wordt de Pabo als afzonderlijke derde richting hieraan toegevoegd. Een lang gekoesterde wens is in vervulling gegaan. Al in de notulen van 2012 vind ik opmerkingen over de wenselijkheid van een Pabo, een Pendidikan Guru Sekolah Dasar (PGSD). Letterlijk vertaald: Onderwijs voor Leraren Basis School.
Nog niet zo lang geleden zouden we het voor onmogelijk hebben gehouden: Vanuit Nederland ‘live’ lesgeven aan de studenten op de hogeschool in Papoea. Het internet te slecht en erg duur. Een gewoon telefoongesprek vaak al lastig. Vanuit Karunia hebben we ons in het verleden in gezet om internet via een dure satellietverbinding mogelijk te maken. Maar sinds kort is het mobiele internet in Papoea
Deze week zijn de lessen op de hogeschool weer begonnen. Het is altijd weer spannend of alle studenten er weer zijn na de vakantie. In het verleden was het begin van het semester vaak het moment waarop zich allerlei problemen voordeden. Onrust onder studenten. Problemen met mensen in de buurt. Sluimerende onvrede die de kop op stak.
Op Papoea is de kerstvakantie de grote vakantie. Er lijkt maar weinig te gebeuren. Maar wie goed zoekt, komt altijd iets bijzonders tegen. Dat deed onze lokale collega Sepi Kogoya. Hij ging op bezoek bij één van onze studenten, Yosua Tabuni, in een dorp ergens in het noorden van de Baliem-vallei. Yosua is vierdejaarsstudent en maakt een mooie ontwikkeling door.
Zoals voor heel veel mensen, was 2020 ook voor de mensen van de hogeschool van Karunia een vreemd jaar. Het schooljaar werd in maart plotseling onderbroken vanwege een lockdown, waarbij alle scholen in het land dicht moesten. Zo goed en zo kwaad dat ging zijn lessen online voortgezet en is geprobeerd het schooljaar af te ronden. In juli kon de school weer gedeeltelijk
Enige dagen geleden werd Laluragan Awi Pukme Tabuni geboren. Dochter van Onni Tabuni, de directeur van Karunia’s hogeschool in Wamena. Awi, het eerste kind in dit gezin, wordt omringd met liefde en zorg. Het is nog maar klein, maar het zal uitgroeien tot een krachtig en waardevol lid van de Papoea maatschappij. Daar staat haar vader wel voor in!
Samen met een goede Papoea vriend vormde ik in 2004 een groepje gemotiveerden in voorbereiding op het openen van Karunia’s hogeschool. We zouden op termijn overgaan in een schoolbestuur. Er ontstonden van binnenuit echter veel hobbels. Van dit eerst team heeft niemand meer zitting in het huidige bestuur. Goed bestuur in de ingewikkelde context op Papoea. Hoe werkt dat? Capabele mensen hebben vaak meerdere verantwoordelijkheden en te weinig tijd.
Hoe is het eigenlijk met het Corona-virus op Papoea? Die vraag krijgen we regelmatig. Half maart gingen alle scholen dicht. En tot nu toe is dat zo gebleven. De eerste maanden gold er een totale lockdown maar dit is eind juni opgeheven. In een samenleving waarin mensen weinig spaargeld hebben, kun je niet te lang thuis blijven zitten. Op straat is eigenlijk nauwelijks te zien dat Corona nog steeds een groot probleem is.
De hogeschool van Karunia is veel meer dan een school. En het leren beperkt zich niet tot het klaslokaal. We willen onze studenten vormen tot mensen die zich met hun hele hart inzetten voor hun samenleving. En daar hoort een brede aanpak bij. Vandaar dat er buiten de lestijden veel verplichte activiteiten zijn. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Daarbij hoort ook de verantwoordelijkheid voor het terrein van de hogeschool.
Karunia is het Indonesische woord voor gift of gave. Kasih betekent liefde. Kasih Karunia is een gift uit liefde, of anders geformuleerd: genade. Een centrale notie uit de Alkitab (Bijbel), de belangrijkste richtlijn voor Karunia’s studenten en personeel. Met transformerende impact. Vanuit je geloof in een genadige God wil je anders leven. Leven volgens Zijn gebod, omdat dit vrede en geluk brengt. Dan neem je verantwoordelijkheid voor je eigen handelen.
Een hangbrug die beide oevers met elkaar verbindt. De enige manier om aan de overkant te komen. En enorm belangrijk in het bergland van Papoea, waar goede wegen en bruggen vaak ontbreken. Studenten leggen kilometers in moeilijk terrein af om de campus van Karunia te bereiken. Sommigen moeten dagen lopen. Het volgen van goed onderwijs brengt flinke offers met zich mee.
Snotneusbeleid. Gevaar van meer besmettingen. Nog minder leerkrachten. De onzekerheden stapelen zich op. Hoe kunnen we het onderwijs leuk houden? Op Papoea is die vraag evenzeer relevant. Er wordt opnieuw gesproken over het sluiten van vliegvelden. Men is bang. Niet alleen voor meer besmettingen, maar ook voor dreiging van opstanden en de daarbij behorende onveiligheid. Van tijd tot tijd doen de scholen daarom hun deuren dicht.
Een hittegolf in september. Een nieuw record wordt verbroken. Airco’s gaan weer aan, de ramen open. Voor sommigen heftig en voor anderen een genoegen. De honai (houten hut) in het centrale bergland van Papoea is hier goed tegen bestand. Met de koele aarde onder de voeten en het dikke rieten dak is er voldoende beschutting tegen de scherpe zon. De zon die opgaat over alle mensen. Mensen verschillend in cultuur, huid en ontwikkeling. Maar allen met dezelfde behoefte aan warmte en respect.
Goed opletten wat de meester zegt. Duduk, Dengar, Diam (zitten, luisteren, stil zijn). Met deze 3 belangrijkste D’s in de Papoea klas ben je een goede leerkracht. Ouders hopen dat hun kinderen door school een betere toekomst krijgen. Maar de 3 D’s helpen de kinderen nauwelijks vooruit. De docenten die door Karunia worden opgeleid pakken dit anders op.
De scholen zijn weer begonnen. Dansende schooltassen, mooie schoolspullen, veel fietsen op de weg. Na teveel corona-thuis en vakantie is het heerlijk om weer met je vrienden in de klas te zitten. Onderwijs als een uitweg uit armoede en ellende Ook op Papoea zijn de lessen weer in volle gang. Onderwijs als een uitweg uit armoede en ellende. Kinderen hebben een geweldige achterstand die maar met moeite overbrugd kan worden.
Papoea’s zijn vrolijke, hartelijke mensen. Hun warme gastvrijheid stelt je op je gemak. Ondanks de enorme cultuurverschillen ben je al gauw een teman (vriend) en voel je je thuis in hun gemeenschappen. Als individualistische Nederlander raakt je dat. Alsof we één grote familie zijn.
Nog even aandacht voordat het schooljaar is afgerond. Eigenlijk wel jammer dat het vakantie wordt. Het is leuk op school. De meester kan goed lesgeven. Hij is er altijd en is aardig. Ook leren we Engels en weten we hoe een tablet werkt. Mijn ouders zijn er erg blij mee. Diep in het oerwoud van Papoea is er verrassend goed onderwijs. Dit verwacht je niet, zo afgelegen en in zulke uitzichtloze omstandigheden. De dankbaarheid van leraar en leerling is bijzonder bemoedigend.
Grote schooltassen op kleine ruggetjes vol boeken en schrijfspullen. Een overbekend beeld in onze straten. Zo ook op Papoea. Al vroeg in de ochtend zie je hordes kinderen in uniform naar school lopen. Ze hebben lang niet altijd zo’n mooie schooltas. En als ze die hebben, dan zit daar meestal alleen een schrift en een pen in.
Donderdag 19 maart 2020. De Nederlandse ambassadeur in Jakarta adviseert alle Nederlanders naar huis terug te keren. Vertwijfeld vragen Pieter en Jacomien van der Wilt zich af of dit ook voor hen geldt. Na 9 jaar intense samenwerking op de campus van Karunia’s hogeschool zo plotseling vertrekken? Afscheid nemen van woning, vrienden, het werk waar ze met hart en ziel aan verbonden zijn? Dat is wel slikken! Maar het kan niet anders.
Donderdag 19 maart ontvingen we het dringende advies van de Nederlandse ambassade in Jakarta om zo spoedig mogelijk Indonesië te verlaten, op woensdag 25 maart zaten op het vliegtuig om na negen jaar definitief naar Nederland terug te keren. Enkele maanden daarvoor hadden we al besloten dat we in juni zouden repatriëren, maar dat dit op deze manier zou gaan hadden we niet verwacht.
Deze wat verlegen jongen is geboren in 1987 of 1988, dat weet hij niet precies. Hij groeit op in Bolakme, wat hoger in de bergen niet ver van Wamena, gewoon in de honai, de traditionele Papoea hut. Zijn vader is een respectabele man, een voorbeeldfiguur in het dorp, sterk en gedisciplineerd. Onni is trots op hem en wil graag zijn voorbeeld volgen.
Vol trots en dankbaarheid staan de studenten op een rij om de felicitaties in ontvangst te nemen. Ouders en familieleden willen graag op de foto. Dit zijn momenten om te vieren. Momenten met een belofte. Weer wat jongeren in het vergeten en geplaagde Papoea, die hun boodschap van integriteit en verantwoordelijkheid doorgeven aan veel kinderen die zij zullen gaan onderwijzen. To be continued!
Het is vrijdagochtend vroeg, het regent een beetje en ik kijk slaperig uit het treinraampje. Vandaag begint het avontuur. Vandaag vlieg ik naar Papoea voor de 3e keer. Ongelofelijk veel zin heb ik weer in deze reis. Nu zie ik al de studenten weer die mij nu aardig kennen. 3 jaar geleden heb ik ze voor het eerst leren kennen tijdens mijn stageperiode van 6 maanden.
